Reagerend op de sollicitatie-melk (idee 10). Inmiddels heeft de collectie knuffelwapens (eindexamenwerk 2001) al enige status als autonome-productcollectie. Bijna was het anders geweest. Dan hadden nu miljoenen mensen een knuffel uzi onder de kerstboom gevonden (en ik miljoenen op de bank). Naar aanleiding van het deadbody-carpet, op een presentatie in Milaan (Salone satellite 2000) bracht Sam Wammes me in contact met Martin van de Duitse firma Details. Later verwaterde het contact, maar, het leek me een goed idee hem uit te nodigen bij de eindexamenexpositie. Een middagje knippen en plakken (met een echte krant!!)leverde een aardige dreigbrief (uitnodiging) op, en vergezeld van een knuffelhandgranaat werd hij opgestuurd........
En het werkte, dolenthousiast kwam hij de dag na de expositie vanuit Köln gefarhen en er ontstonden al snel plannen om het een en ander te produceren / distribueren. Mede doordat een productie voor een lage prijs niet mogelijk bleek, (en slecht ondernemingschap van mijzelf!) heeft het geen bevredigend resultaat opgeleverd. De knuffelgeweren vinden we af en toe nog terug in publicaties, maar verder als een autonoom statement is het niet gekomen. Maar als je dan toch de aandacht moet trekken van een nieuwe werkgever, dan is de dreigbrief ,bewezen, succesvol…
designalicious !
